WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ OD TEGO, CZEGO JESZCZE NIE WIEM

Kiedy przyjechałem do Norwegii, nie znałem norweskiego, a mój angielski był jeszcze słaby. Nie znałem też miejscowego rynku budowlanego. Zacząłem jako pomocnik.

Potem zostałem kierowcą. I to, co z zewnątrz wyglądało na zwykłą zmianę obowiązków, otworzyło mi oczy na cały mechanizm firmy. Poznałem pracowników, narzędzia, materiały, klientów i drogę, którą codzienna praca przechodzi od zlecenia do rozliczenia. Zacząłem rozumieć nie tylko pojedynczą czynność, ale cały biznes. Z czasem stałem się prawą ręką właściciela.

Później prowadziłem własne przedsięwzięcia w Norwegii i organizowałem pracę zespołów, które w największym okresie liczyły około dwudziestu osób. Nie dlatego, że na początku znałem odpowiedzi na wszystkie pytania. Dlatego, że nauczyłem się je zadawać, znajdować właściwych ludzi i przekładać wiedzę na działanie.

WIELE RAZY TO LUDZIE SZUKALI MNIE, NIE JA ICH

Kolega z firmy budowlanej widział, jak się rozwijam, i zaproponował nam wspólny biznes. Kolejny przedsiębiorca zauważył, jak pozyskuję klientów i prowadzę rozmowy. Dwaj norwescy partnerzy powierzyli mi zadania związane z kierowaniem pracownikami.

Inna historia zaczęła się zupełnie zwyczajnie. Klient zamówił u nas remont domu. Obserwował, jak organizuję ludzi, rozmawiam z nim i doprowadzam prace do końca. Po wykonaniu zleceń zaproponował mi zbudowanie wspólnej firmy.

Takie propozycje nie brały się z efektownego CV. Rodziły się wtedy, kiedy ktoś mógł zobaczyć mnie w działaniu. To zaufanie traktuję jako jeden z najważniejszych dowodów wartości mojej pracy.

OD POLSKIEGO PRODUCENTA DO NORWESKIEGO RYNKU

Z jednym z partnerów postanowiliśmy sprzedawać w Norwegii osłony przeciwsłoneczne: markizy, rolety i żaluzje. Nie znałem wcześniej szczegółów tej branży. Moim zadaniem było znaleźć w Polsce producenta, który łączy jakość, szeroką ofertę i uczciwą cenę. Odwiedzałem firmy, porównywałem rozwiązania, wybrałem partnera. Współpraca z tym producentem trwała około dwunastu lat.

Mój dzień nie kończył się na podpisanej ofercie. Jechałem do klienta na pomiary, słuchałem jego potrzeb, pokazywałem próbki i rozwiązania techniczne. Po norwesku i angielsku tłumaczyłem różnice między produktami, automatyką, konfiguracjami i cenami. Potem organizowałem zamówienie u producenta, transport i import, a także nadzorowałem montaż i serwis.

Znałem drogę produktu od pierwszej rozmowy aż do chwili, kiedy rozwiązanie naprawdę zaczynało działać u klienta.

Z czasem producent zauważył wyniki naszej pracy i sam zaproponował mi reprezentowanie jego interesów oraz rozwijanie działalności w Norwegii. Organizowałem lokalne zaplecze — firmę, showroom i magazyn — pracowałem z odbiorcami B2B, prowadziłem negocjacje, koordynowałem sprzedaż i wykonanie. Reprezentowałem producenta również na międzynarodowych targach branżowych w Stuttgarcie.

To był moment, który potwierdził ważną dla mnie zasadę: mogę wejść w nową branżę, nauczyć się jej mechanizmów, zbudować relacje i wziąć odpowiedzialność nie tylko za sprzedaż, ale za to, co dzieje się po niej.

W BIZNESIE NAJWAŻNIEJSI SĄ LUDZIE

Sprzedaż to nie tylko argumenty i produkt. To umiejętność słuchania, zadawania pytań i budowania zaufania — często między osobami, które mówią innym językiem i inaczej patrzą na świat.

Z norweskimi partnerami uczestniczyłem w spotkaniach w Polsce dotyczących możliwości pracy dla polskich pielęgniarek w Norwegii. Rozmawiałem z kandydatkami, odpowiadałem na pytania, pomagałem rozwiewać obawy związane ze zmianą kraju. W ramach całego przedsięwzięcia grupa kilkunastu kobiet przeniosła się do Norwegii, uczyła się języka i rozpoczęła pracę w tamtejszej ochronie zdrowia.

Zostałem też zaproszony na spotkanie z polską i norweską młodzieżą, aby opowiedzieć o możliwościach oraz trudnościach związanych z życiem i prowadzeniem działalności w Norwegii. W codziennej pracy pomagałem również rodakom, którym bariera językowa utrudniała kontakty z urzędami, bankami czy rynkiem pracy.

Występowałem przed grupami ludzi, rozmawiałem z klientami przy jednym stole i negocjowałem w środowiskach międzynarodowych. Z każdym z tych doświadczeń wraca ten sam wniosek: zanim poprowadzisz proces, musisz umieć porozumieć się z człowiekiem.

CO TO MOŻE OZNACZAĆ DLA CIEBIE?

Nie potrzebujesz kogoś, kto zna odpowiedź na każde pytanie. Potrzebujesz właściwej oceny sytuacji, umiejętności znalezienia ludzi i rozwiązań oraz doświadczenia, które pomaga uniknąć kosztownych błędów.

Wnoszę do rozmowy kilka perspektyw jednocześnie:

• Sprzedaż i klient — rozumiem znaczenie rozmowy, prezentacji, ceny, zaufania i obietnicy, którą później trzeba spełnić.
• Cały proces — pracowałem na styku dostawcy, zamówienia, importu, zespołu wykonawczego i serwisu. Wiem, jak wiele może pójść nie tak między ofertą a realizacją.
• Różne rynki i kultury — uczyłem się prowadzić interesy w nowym kraju, pracując z ludźmi o różnych językach i zwyczajach.
• Ludzie i komunikacja — mam doświadczenie w rozmowach indywidualnych, prezentacjach, organizowaniu zespołów i przekazywaniu wiedzy.
• Technologia i AI — wykorzystuję je dziś do researchu, analizowania możliwości, porządkowania pracy i przygotowania materiałów. Najpierw proces i potrzeba, potem narzędzie.

GDZIE MOŻEMY STWORZYĆ WARTOŚĆ RAZEM?

ZAPROPONUJ WSPÓŁPRACĘ

Najciekawsze propozycje w moim życiu często pojawiały się wtedy, kiedy ktoś dostrzegł zastosowanie moich umiejętności, o którym sam wcześniej nie myślałem.

Może masz produkt, dla którego szukasz nowego rynku. Może projekt, w którym potrzebujesz kogoś, kto potrafi rozmawiać z ludźmi i organizować wykonanie. A może zupełnie inny pomysł.

Napisz, na czym Ci zależy i co chcesz osiągnąć. Jeśli zobaczę sensowną możliwość współpracy, porozmawiamy o następnym kroku.